weer eens wat andere vissen

Zoals julllie weten ben ik een fervent aquarium- liefhebber. Sinds een klein jaar heb ik er zelfs twee, en ondertussen begin ik al plek te zoeken voor een derde. Misschien als mijn broer een andere kamer heeft gevonden... (Een mens moet wat te dromen houden). De wereld van de vissen is er één van schoonheid en diversiteit. Bij elk bezoek aan de aquariumwinkel ben ik weer onder de indruk van de afwisseling in kleur, vorm en gedrag die er bestaat onder water. En het is heel mooi als je daar thuis van mag genieten. Als ik mijn cichliden naar elkaar zie dreigen, als ik mijn garnalen hun rug zie poetsen, als ik mijn meervallen op hun gemak door mijn bak zie glijden, dan is het alsof ik naar een andere wereld verplaatst wordt: iets van het paradijs. God heeft zelf ook ongelofelijk veel plezier gehad in het creeëren van zo'n afwisseling (hoe dat dan ook in zijn werk is gegaan). Ja, het wekt een diep verlangen bij me op. Als was het maar het verlangen om ook van de schoonheid van andere vissoorten te genieten. Ikzelf heb tot nu toe vooral kleine, relatief makkelijk te verzorgen vissen gehad, maar de schoonheid en afwisseling waar ik over sprak zijn misschien nog wel groter onder de wat meer bijzondere vissoorten. Op het aquariumforum VeniVidiVissie (waar ik ook lid ben) is iemand die graag bijzondere vissoorten heeft, zoals kwastvinalen, beentongvissen en verschillende soorten roofbaarzen (waaronder de grootste cichliden van de wereld). Vissen van dit formaat kunnen ook behoorlijk wat eten. En deze aquariaan heeft filmpjes gemaakt van het voeren: niet een, maar twee. Op het eerste filmpje is mooi het jaaggedrag van de Cichla's te zien. Ja, echte baarzen. Op de tweede komt de tijgerbaars mooi in beeld (een wat rustiger roofvis), en de beentongvissen, die lange snoekachtige vissen. Echt prachtig om te zien hoe die een dode spiering naar binnen werken.
Hmmm... misschien kan ik nog ergens een aquarium kwijt...

intelligente vissen

Hé, hé, zo'n lange werkweek gaat je niet in de kouwe kleren zitten. Ik heb afgelopen week geen tijd gevonden om te bloggen, ook omdat ik nog een artikel wilde schrijven, maar vandaag, terwijl de zon warm naar binnen schijnt, heb ik de smaak weer te pakken. Hoewel het ook een soort uitstelgedrag is, want het betreffende artikel heb ik nog niet af.

Laat ik dan maar beginnen met het mooiste nieuws van de afgelopen weken, namelijk de ontdekking dat sommige baarsachtige vissen logisch kunnen redeneren. Het gaat om de cichlide Astatotilapia burtoni, afkomstig uit het Tanganyika meer in Afrika en ooit een vrij populaire aquariumvis. De mannetjes van deze soort zijn behoorlijk territoriaal. Nu blijkt dat een mannetjesvis door naar de gevechten van andere mannetjes te kijken hun plek in de rangorde kan afleiden. Deze vorm van logisch redeneren leren kinderen rond hun vierde: Jantje is groter dan Pietje, Pietje is groter dan Klaasje, dus is Jantje groter dan Klaasje. Oké, niet hogere wiskunde, maar voor een vis behoorlijk indrukwekkend. Geen wonder dat ik altijd cichliden heb gehouden en vooral die uit het Tanganyika meer. Snel weer een nieuw aquarium inrichten...

Dan verder met wat somberder nieuws (en niet bepaald iets dat verlangens bij me opwekt, eerder nachtmerries): het is eindelijk officieel vastgesteld dat mensen bijdragen aan de opwarming van de Aarde, oftewel: het broeikaseffect is echt. Ikzelf twijfelde daar niet meer aan, maar er waren nog politici en wetenschappers (in de Verenigde Staten) die alles terugvoerden op de zonnestraling. Nu is er overeenstemmig bereikt over de gegeven. Voor de komende tientallen jaren zal de gemiddelde temperatuur elke tien jaar met 0.2 °C toenemen. Over de een-en-twintigste eeuw betekent dat een opwarming van 1,1 tot 2,9 °C bij een lage uitstoot van broeikasgassen, en van 2,4 tot 6,4 °C bij een hoge uitstoot. Die laatste lijkt me dus helaas realistischer...

Maar omdat de toekomst zo somber is, moeten we maar terugkijken naar het verleden. En wel naar één van de beroemdste archeologische plekken ter wereld: Stonehenge. Dat daar nog geen Indiana Jones film over is gemaakt... Maar dat terzijde. Hoewel Stonehenge al lang bekend is en onderzocht is, worden er nog steeds nieuwe dingen ontdekt. Zo is er een oud dorp ontdekt in Durrington Walls, een paar kilometer van Stonehenge vandaan. En daar zijn weer overblijfselen gevonden van een houten cirkel, die grote overeenkomsten vertoonde met de stenen cirkel van Stonehenge. Het dorp bestond tussen 2600 en 2500 voor Christus, dezelfde periode dat Stonehenge gebouwd is. Volgens een onderzoeker zouden zowel de houten als de stenen cirkel een rol hebben gespeeld in religieuze rituelen, waarbij de ene stond voor het leven en de ander voor de dood.

Voor ontdekkingen op Mars moeten we meer moeite doen, voorspellen wetenschappers. Om levende cellen te vinden (als die er zijn, wat ik natuurlijk geloof) zouden marslanders tot enkele meters diepte moeten boren. De straling dichter bij het oppervlak zou te intens zijn voor het overleven van cellen. Onze huidige marslandertechnologie zou wel sporen kunnen vinden van vroeger leven, maar niet de beestjes zelf. Nou gaan ze natuurlijk wel uit van Aards leven, dus ik blijf voorzichtig optimistisch... (tegen beter weten in. Het monster van Loch Ness bestaat ten slotte ook niet.)

Maar aan de andere kant blijkt dat je om sommige diepzeedieren te zien, niet tot de bodem van de oceaan hoeft af te dalen. Onder het zuidpoolijs zitten ze veel dichter bij het oppervlak. Ik schreef al eerder over de Larsen ijsschots die een paar jaar geleden was afgebroken, en waar men nu kijkt naar het leven op de bodem eronder. Het blijkt dat er diepzee-zeekomkommers en zeesterren op stengels voorkomen die gewoonlijk alleen beneden de 800 meter diepte gevonden worden. Ergens wel logisch, want de omstandigheden onder tientallen meters ijs zijn (op de druk na) vergelijkbaar met die in de diepzee: koud en donker, met weinig te eten. Het blijft een fascinerende omgeving, en ik hoop dat er nog veel meer ontdekt gaat worden.

[As I haven't heard from any english or american people requiring translation, I will experiment with doing without. Should you visit this blog by accident after searching on google or something like that, please leave a message and I'll be happy to provide an English translation. Or you could use babelfish or something like that.]

bizarre haai (weird shark)

Kijk, dat vind ik nou mooi nieuws: Japanse vissers hebben een levende (nou ja, stervende) franjehaai weten te vangen en in een aquarium gezet. En er zijn opnames van gemaakt. Het zijn de eerste bewegende beelden van deze diepzeehaai. Volgens sommige wetenschappers is deze soort een zogenaamd 'levend fossiel', omdat hij veel kenmerken vertoont van primitieve haaiachtigen, zoals een extra kieuwspleet. En kijk hoe hij zwemt: meer als een paling dan als een haai. Echt heel apart. Het dier ging in het aquarium al na een paar uur dood, maar omdat het dicht bij het oppervlak was gevangen, was het waarschijnlijk al stervende.
Het laat wel weer zien hoe weinig we nog weten over het leven in de diepzee. Pas dit jaar waren er voor het eerst videobeelden van een reuzenpijlinktvis (ook aan het oppervlak) en nu dus voor het eerst van een franjehaai. Beide zijn nog nooit levend waargenomen in hun eigen omgeving. Hopelijk treedt daar nog verandering in op, want ik zou er wel wat voor over hebben iets meer van deze diersoorten te zien.

[Look, that's something I like: Japanes fishermen caught a living (well, almost dying but still living) frilled sharkand placed it in an aquarium. They made some recordings, these are the first moving images of this deep sea shark. Acoording to some scientists it is a 'living fossil', as it shows many characteristics of primitive species of shark, like an extra gill bow. And look at the way it swims. It's more an eal than a shark it seems. Very strange. The creature in the aquarium died within a couple of hours, but because it was caught close to the surface it was probably already dying.
This goes to show how little we really know about life in the abyss. Only this year the giant squid was caught on video for the first time (also at the surface) and now a frilled shark. Both have never been seen in their natural environment. I hope that will change, because i would like to know more about these species.]

beschuit met muisjes (another new birth)

Een vrolijke verrassing vanmiddag! Ik keek eens in mijn kleine aquariumpje (dat doe ik natuurlijk wel vaker, maar nu keek ik heel aandachtig, omdat ik probeerde de garnalen te tellen) en zag aan het oppervlakte een heel klein visje. Het was misschien iets meer dan een halve centimeter (moeilijk te schatten), doorzichtig, maar al met een blauw oplichtend oogje. Het was dus meteen duidelijk wie de ouders waren: de lichtoogvisjes, die nu iets meer dan een maand in in mijn aquarium zitten. Op de foto zie je de ouders. Kennelijk voelen ze zich thuis in mijn aquarium. Ik heb in elk geval genoeg planten waar jonge visjes zich in kunnen schuilhouden. Dit is trouwens mijn eerste jonge visje in meer dan twee jaar, dus ik ben erg blij! Altijd leuk om nieuw leven te zien. Nu maar hopen dat het kereltje (of meisje) het overleeft. En afwachten of er nog verdere gezinsuitbreiding komt.
Ik hou jullie op de hoogte.
Oh ja, ik telde meer dan dertig garnalen, wat volgens mij betekent dat er minstens zestig in moeten zitten... En ik zag vandaag weer een kleintje van zo'n anderhalve millimeter! Toffe beestjes!

[A happy surprise this afternoon! I looked in my small fish tank (I look in it all the time, but this time I watched a little closer as usual, because I hoped to be able to count my shrimps) and I saw a little fish at the surface. It was a little more than five millimeters long, transparent, but already with a little blue eye. So it was clear who were the parents, the lantern eye fish (Aplocheilichtys normannii), that swim in my tank for more than a month now. In the picture above you can see the proud parents. It seems they feel at home in my aquarium. I do have enough plants where young fish can hide. By the way, this is my first young in more than two years, so I am very happy! Always nice to see some new life. Now I hope the young one survives. And if there will be brothers or sisters coming soon. I'll keep you informed.
Oh, I counted more than thirty shrimps, which probably means there are sixty or more in the tank... And I spotted a little shrimp (1,5 millimeter). Great!]

Nieuwe vissen, bacteriën en dinosaurussen (new fish, bacteria and dinosaurs)

Jawel, zo op het einde van tweede kerstdag is het weer tijd voor wat wetenschapsberichtjes. De wetenschap staat immers niet stil. Zo blijkt dat we nog steeds niet al het leven op onze planeet in kaart gebracht hebben, zo zijn in een berggebied in het hart van Borneo meer dan vijftig nieuwe soorten dieren en planten ontdekt. Waarvan dertig nieuwe vissoorten. Jullie kunnen je waarschijnlijk wel indenken dat mijn hart als aquariaan daarvan wel sneller gaat kloppen. Een van de nieuwe vissen staat op de foto hieronder: een nieuwe soort uit het geslacht Gastromyzon, visjes die in snel stromend water leven, waar ze zich aan de rotsen vastplakken. Deze is wel heel mooi gekleurd! Een andere vis was de op één na kleinste vis ter wereld: een beestje van minder dan een centimeter, in extreem zuur moeraswater. Misschien voor een heel klein aquarium? Verder vonden de onderzoekers een nieuw soort meerval, die zich met de buik aan rotsen vastzuigt (lijkt me ook bijzonder), en zes soorten kempvissen (uit het geslacht Betta), kleine labyrinthvissen die ook nog eens mooi gekleurd zijn. Wauw... Ik verzon vroeger vaak dat ik een ontdekkingsreiziger was die nieuwe soorten vissen ontdekte, en die dan probeerde in een aquarium te houden en te kweken. Het is goed om te horen dat het nog steeds mogelijk is...

Over vissen gesproken: die zijn zo dom nog niet. Ik heb soms opmerkelijk intelligent gedrag gezien bij mijn vissen. Nu krijg ik gelijk van wetenschappers. Vissen kunnen met elkaar samenwerken. Niet alleen vissen van dezelfde soort, maar zelfs vissen uit verschillende soorten. Het gaat om een murene, die goed tussen het koraal kan kronkelen, en een meer vrijzwemmende roofvis. Die laatste maakt een beweging met zijn kop voor het hol van de murene, als signaal om samen te gaan jagen. Dat zie je niet elke dag in je aquarium, maar het laat wel zien dat enig respect voor vissen op zijn plaats is.

Ook over de dieren die vroeger op Aarde leefden weten we nog lang niet alles. Zo zijn er onlangs in Spanje fossielen gevonden van een nieuwe reuzedinosaurus: de Turiasaurus riodevensis. Deze dinosaurus zou tussen de 40 en 48 ton hebben gewogen en tussen 30 en 37 meter lang zijn geweest. Hij leefde in het late Jura en was primitiever van bouw dan andere reuzen uit die tijd zoals de Brachiosaurus en de Argentinasaurus. Dit was de eerste dinosaurus van dit formaat die is gevonden in Europa. Joepie! We doen niet meer voor Amerika onder!

Van één van de grootste dieren ooit, naar waarschijnlijk de kleinste echte levensvormen. Het kan allemaal op deze blog. Wetenschappers hebben nieuwe bacteriën gevonden die vijf keer kleiner zijn dan de gebruikelijke soorten. Ze noemen ze dan ook nano-bacteriën, want ze zijn maar ongeveer tweehonderd nanometer in doorsnede. Dit is de grootte van grote virussen. Ze leven in mijnen, waar ze met andere bacteriën zorgen voor het ontstaan van bijtende, zure vloeistoffen. Het is mogelijk dat ze niet op zichzelf kunnen bestaan, maar van andere bacteriën afhankelijk zijn. Ik vind het interessant: weer een grens van het leven opgerekt. En het werpt ook weer ander licht op de vermeende micro-fossielen in de meteoriet van Mars, die te klein zouden zijn om op bacteriën te duiden. Gewone bacteriën misschien, maar nano-bacteriën?

Ook bekende dieren kunnen nog ontdekkingen opleveren. Zo blijkt dat er zoogdieren zijn die onder water kunnen ruiken. Dat vissen dat kunnen is wel bekend, maar de neus van zoogdieren zoals wij is ingesteld op het ademen van lucht. Bovendien houden we onder water onze adem in. Toch kan de Amerikaanse stermol onder water op de geur een prooidier vinden. Dit doen ze door luchtbellen te blazen uit de neusgaten en die direct weer op te zuigen. De luchtbel neemt geurstoffen op uit het water, en deze kleine hoeveelheden kunnen de mollen waarnemen. Dit is bevestigd door opnames in een aquarium. De mollen stonden al bekend als de snelst etende zoogdieren. Het kost de stermol slechts 230 milliseconde op een prooi te identificeren en op te eten. Dat is snel.

Even iets totaal anders: een reclame van een vliegtuigmaatschappij uit 1969 (over 1975). Op de een of andere manier dacht ik vroeger ook dat de toekomst zo zou zijn...

[Well, at the end of the second day of christmas it's time for some updates from the world of science. The scientific community never rests, so neither will we. It turns out we still haven't categorised all life on our planet. For example: in a mountainrange in the heart of Borneo more than fifty new species of plants and animals were identified. Of these thirty were new species of fish. You can probably imagine my heart as a aquarist starting to beat faster. One of the new species is pictured above: a new species from the genus Gastromyzon, fis that live in rapid waters, where they stick to the rocks. This one is very nicely colored. Another new kind of fish was the second smalles fish in the world: less than a centimeter in length, living in extremely acidic swamp water. Maybe for a very small aquarium? Then there was a new kind of catfish that adhered to the rocks with it's belly (pretty special) en six new kinds of siamese fighting fish (from the genus Betta), which are also nicely colored. When I was little I used to imagine being an explorer who found new kinds of fish, and then trying to keep those and spawn them in my tanks. It's good to be reminded it's still possible...

Speaking about fish: they are not as stupid as they are made out to be. I've seen pretty intelligent behaviour in my fish once in a while. Now I'm validated by scientists. Fish can work together. Not only with their own kind, but even fish of different species. It concerns a muray eel, that is great in exploring the reef on the inside and another predatory fish that's faster on the outside of the reef. The last one makes a movement with his head in front of the muray eels home to signal his intention to go hunting. Not something you see in your fish tank on an everyday basis, but is shows that we ought to have a little respect for these creatures.

But neither do we know all yet about the animals living on Earth before we did. A short time ago new fossils were unearthed in Spain of a new giant dinosaur: Turiasaurus riodevensis. This dinosaur would have been between 40 and 48 tonnes in weight and between 30 and 37 meters in length. It leved in the late Jurassic and was more primitive in its build compared with other giants of its age like Brachiosaurus and Argentinasaurus. This was the first giant dinosaur of this kind ever found in Europe. America hasn't got the privilege for cool dinosaurs anymore...

At this blog we can switch from one of the largest animals ever, to creatures that are most likely the smallest. Scientist have found new micro-organisms that are much smaller compared with normal bacteria. They are only 200 nanometers in diameter, so they're called nano-bacteria. Their size is comparable to that of large viruses. They live in mines, where they produce the scalding, acidic fluids, together with other bacteria. It's possible they depend on other bacteria for important functions. I like this news: another border of life extended. And a new light on the micro-fossils in the Mars meteorite. These were thought to be too small to have been made by bacteria, but maybe nano-bacteria would come close?

Even well-known animals can lead to new discoveries. It turns out there are mammals able to smell under the water. Yes, fish can smell too, but our noses as mammals are adapted to breathing air. Under water we tend to save our breath. Still, the American star nose mole can find it's pray by smell under water. They do this by breathing out bubbles through their nostrils and directly sucking them in again. The bubble takes in substances from the water, and the moles actually smell these. This has been confirmed by pictures made in an aquarium. These moles were known to be the fastest eating mammals in existence. It takes them only 230 milliseconds to identify a prey and eat it. That's fast.

Now for something completely different: an advertisement by an airline company from 1969, about the year 1975. Strange, I used to think the future would be like this too... ]

Mijn mysterieuze aquariums [my mysterious tanks]

Mijn dag vandaag staat in het teken van mijn aquariums.
Ten eerste moet ik vandaag mijn bakken weer schoonmaken. Helaas zit er wat blauwe alg in mijn grote aquarium, dus moet ik ook nog langs de aquawinkel voor chemische zooi die het bestrijdt, koolfilters om dat weer uit mijn aquarium te krijgen en bacteriekorrels om de bacteriën vervolgens weer op gang te blijven. Maar eerst eens proberen of ik een beter evenwicht krijg als ik mijn filter een keertje niet schoonmaak.
Vervolgens ga ik meedoen aan een wedstrijd op aquariumforum VeniVidiVissie. Daarvoor moet ik nog wel twee plattegrondjes van mijn aquarium tekenen op de computer, tot het juiste formaat terugbrengen en opsturen samen met de juiste foto's en de juiste informatie.
En tenslotte ga ik planten uit mijn aquariums en wat aquariumwater meenemen naar mijn broer Marten en daar met hem zijn aquariumpje inrichten. Hij is al een eind op weg.
En omdat ik toch zo bezig ben met mijn vissen, ook maar weer een aquariumgerelateerd bericht. Als we het hebben over verlangens is dit namelijk duidelijk iets waar ik enthousiast over word.
Wat ik kan laten zien zijn een paar mysterieuze foto's die Cornell vorige week heeft gemaakt, bij de voorbereiding op de fotowedstrijd... Nooit geweten dat een aquarium zo kunstzinnig kon zijn...

Een blik in mijn aquarium [A view in my tank.]


Garnaal in het groen. [Shrimp in green]


De ADHD-meervallen. [catfish with ADHD]


Mijn bijlzalmpjes. [My hatchetfish]


Drijfplantjes [floating plants].

[Today is devoted to my fish tanks.
First: I have to clean my tanks today. Sadly there's some blue green algae in my largest tank, so I have to visit the local fish shop to buy algae killing medicine, then a filter to clear it from my tank, and bacteria-stuff to get the biological system running again. But first I'll try to get a better ecosystem by not cleaning my filtercotton this time.
Next, I'll join a competition on an aquariumwebsite: VeniVidiVissie. But I'll have to draw two schematics of my tanks on the computer, resize them and send them to the site with the right pictures and the correct information.
Finally I'll take some plants from my tanks and some water from my tanks with me to Marten en help him plant his tank. He is making a lot of progress.
So because I'm already busy with fish, here's another aquarium oriented post. Talking about desire, this is obviously something that makes me quite enthousiastic.
Above I've shown some nice pictures my friend Cornell took last week, while preparing for the competition... I've never known tanks can be so mysterious...]

Nieuwe visjes...

Hallo trouwe blogvolgers...

Voor mijn eerste bericht in lange tijd kies ik voor een van mijn favoriete onderwerpen: vissen!
Sinds vorige week heb ik namelijk weer nieuwe vissen. Nou, ja eigenlijk sinds een paar weken. Zo zwemt er een nieuwe meerval in mijn aquarium rond: de L204 (deze soorten meervallen zijn vaak nog niet officieel beschreven, daarom dat ze een nummer krijgen.)
zoals je op de foto ziet zijn ze erg mooi. Die van mij is nu een centimeter of vier (kan dertien centimeter worden) en wordt nog behoorlijk achterna gezeten door z'n grotere familiegenoot in de bak.... Kostte me ook wel bijna dertig euro, maar dan heb je ook wat.
[For my first post in a long time, I'll return to one of my favorite subjects: fish!
Since last week I have some new fish. Well, since a couple of weeks. For example I've bought a new catfish: the L204 (these species are not officially named, that's why they receive a number). As you can see they are quite beautifull. Mine is now four centimeters in length and can eventually reach thirteen. It's larger cousin chases it through the aquarium. At almost thirty euro's it's quite an expensive little fish...]

De volgende zijn zes 'lichtoogvisjes' (Aplocheilichthys normanni) voor mijn Boyu40. Eigenlijk een iets te klein aquariumpje voor deze soort, maar ze passen er wel goed in. Het zijn vrij subtiel gekleurde visjes met een mooi blauw oplichtend oogje. Heel exotisch.
[Next up are six 'lanterneyes' (Aplocheilichthys normanni) in my Boyu40. This aquarium is a little too small for this species, but they fit in beautifully. They are quite subtle in coloration with a nice blue eye.]

En tenslotte twaalf peruzalmen of blauwe tetra's (Boehlkea fredcochui) in mijn grote aquarium. Deze vissen lijken op het eerste gezicht niet spectaculair, maar ze hebben een prachtige blauwe gloed. Afhankelijk van de lichtinval zijn iriserend blauw, tot paars en zelfs met een rode glans. Heel mooi, vooral in zo'n school. Ze zijn (tot nu toe) wel een beetje druk...
[Finally twelfe blue tetra's (Boehlkea fredcochui) in my largest tank. These fish are at first sight not spectacularly colored, but they have a beautifull blueish shine. Depending on the light they reflect blue, or purple or even a reddish color. Very beautifull, especially in a swarm. Only thing is they are quite active, creating a lot of business in the tank.]

Ik hoef het waarschijnlijk niet te zeggen, maar deze foto's heb ik natuurlijk niet zelf gemaakt. Wel ga ik binnenkort een digitale camera kopen, zodat het me wel lukt.
[Needless to say I didn't take these pictures myself. I'm going to buy a digicam soon.]

Over aquariums gesproken: mijn broer Marten heeft zijn bak gevuld met water en zijn ingenieuze in de achterwand ingebouwde bodemfilter lijkt te werken... Kijk op zijn blog voor de foto's.
[Talking about aquariums: my brother Marten has added water to his tank and his ingenious built in filter seems to be working. Look at his blog for pictures.]

mooi nieuws...

In tegenstelling tot wat sommigen schijnen te denken, zit ik niet de hele dag achter de computer...
Ik kijk ook wel eens in mijn aquarium.
En zojuist deed ik een mooie ontdekking. Ik zag hoe een vrij grote meerval (kwi kwi) van twaalf centimeter werd weggejaagd door een vier keer zo klein vrouwtje van de kakatoedwergcichlide (Apistogramma cacatoides). Ze was bovendien mooi geel van kleur met zwarte strepen. Dus ik keek wat aandachtiger, want als een vrouwtje zo agressief is, heeft dat meestal te maken met eitjes.
En ja hoor, op een blad van een javavaren zag ik drie mooie oranje eitjes, waar het vrouwtje heel dicht bij in de buurt blijft. Soms er vlak boven. Het mannetje (met mooie oranje vinnen, niet die van de foto) mag er enigzins bij in de buurt komen, de andere vissen dus duidelijk niet.
Het is een klein legsel, maar ik denk dat het komt omdat het het eerste is (ik heb er in elk geval nog geen eerdere gezien). En het is een vreemde plek. Gewoonlijk zijn het holenbroeders. Maar het blad waarop ze waren afgezet was overschaduwd door een ander blad, dus het was wel een beetje afgeschermd.
Ik hoop natuurlijk dat de eitjes uitkomen, maar met een paar grote meervallen en tien grazende garnalen erbij wordt de kans daarop waarschijnlijk klein.
Maar toch mooi nieuws...
Dit zijn de dingen waarvoor ik een aquarium houd!

P.S. Voorlopig is dit weer het laatste bericht op deze blog. Komende week ben ik elke avond weg en ook volgend weekeinde ben ik niet achter mijn computer. Dus ik wil jullie vragen geduld te hebben.

Update: zojuist zag ik geen eitjes meer, maar het vrouwtje verdedigt de plek nog wel. Dus of ze zijn uitgekomen en ik zie de jonkies gewoon niet, of een meerval heeft er met zijn sloeberende muil overheen gezwommen...

[Some people seem to think I spend all my waking hours behind my computer. That is not true. I also watch my fishtank sometimes.
And just now I made a wonderful discovery. I saw a quite large catfish (12 cm) being chased away by a four times smaller female dwarfcichlid (Apistogramma cacatoides). Furthermore, she was colored a beautifull yellow with dark stripes. So I decided to take a closer look, because I know when a female dwarfcichlid is agressive like that, the cause is most often the presence of eggs.
And indeed, on the leaf of a fern I discovered three orange eggs, with the female very close by. The male (with beautifull orange fins, not the one on the picture) was allowed to come close, but the other fish were not.
It's a small amount of eggs, but I think it's because it's her first spawning (I haven't seen signs of earlier ones). And it's a strange place for her to spawn. They are known to be cavespawners. But the leaf the eggs were put down was shadowed by another leaf, so it was a kind of secluded spot.
Ofcourse I hope some of the eyes will hatch, but with large catfish and some shrimps I think the chances of that are small.
Still, it's good news...
These are the things that explain why I have a fishtank!

P.S. This will be my last post in a while. Next week I'll be out every evening and also next weekend I won't be able to update. So you'll have to have some patience.

Update: just now I didn't see any eggs anymore, but the female cichlid continues to defend the fernleaf. So the eggs have hatched and I can't find the young-uns, or one of the catfish had a free meal...]

Daar zijn ze dan: mijn lievelingen...

"My preciousss..." sist Gollem in the Lord of the Rings over zijn ring. Wie mij kent weet dat ik af en toe een vergelijkbaar fantatisme vertoon ten aanzien van mijn aquaria.
Onlangs heeft Berend zich weer eens uitgeleefd met zijn mobiele telefoon (met fotocamera) en dat is een mooie gelegenheid voor mij om jullie mijn twee bakken te laten zien.
[My preciouss... Gollum whispers in Lord of the Rings about his ring. Those who know me also know I can show a comparable fanatism regarding my two tanks. Some weeks ago my brother took a couple of pictures with his mobile phone, which gives me the opportunity to show you what I'm so enthusiastic about.]

Oké. Hier dan mijn grote aquarium (een Rio240 voor de kenners). De eerste foto is hoe hij eruitzag in maart. [So here's my large tank (Rio240 for the specialists). The first picture is my tank in March this year.]

De tweede is van een paar weken geleden (oktober). [The second is of two weeks ago, october.]

Zoals je ziet is de bak wat voller. Niet mijn schuld... De planten doen het gewoon erg goed. Sterker nog: op het moment van de foto had ik mijn planten heel aardig uitgedund. Je zou mijn aquarium nu moeten zien: een jungle. Helaas ook wat blauwe alg in het javamos, maar gelukkig niet erg veel. [You can see the tank has grown a bit fuller. Not my fault.... The plants are just doing very well. Can you imagine I had my brother take the picture after I topped off most of the plants. You should see the tank as it is now: a veritable jungle... Sadly a bit of bluegreen algae in my moss, but it's not very much, so that's a plus.]
Oh: en hier zijn de beruchte bijlzalmpjes. Zoals ik laatst schreef had ik een probleem met visziekten en daardoor zijn er twee van de zeven omgekomen. De overgebleven vijf (inclusief het oude, lang eenzame visje) doen het goed, zoals je ziet. [The next picture is of the hatchetfish I wrote about. There was a problem with sickness in the tank, so two fo the seven perished. But the other five are doing well, as you can see.]


Dan mijn tweede aquarium: Een Boyu40. Opnieuw de eerste foto van afgelopen maart. [My second tank is a Boyu40, again a picture of last March.]
En opnieuw de foto van twee weken geleden. [Again a picture of two weeks ago.]
Zoals je ziet doen mijn planten het goed, ik heb alleen wat last van draadalg, maar het is nog bij te houden.
Hmmm... Ik moe mijn aquaria maar eens gaan schoonmaken, en heel belangrijk: planten inkorten. [You can see the aquatic plants are doing well, but for a bit of threadalgae. I think I'll have to go clean my tanks now...]

zieke vissen

Groot verdriet in huize Klein Haneveld... Of in elk geval in mijn grote aquarium (Rio 240). Al een paar weken had mijn mannetje Aequidens curviceps nogal enge gaten in zijn kop en bij zijn rugvin. Het zag er echt heel naar uit, maar ik kon hem niet te pakken krijgen om hem eruit te vangen. Dat heb je als je een aquarium hebt vol planten, met tal van schuilplaatsen voor een vis om zich te verbergen. Pas gisteren kon ik hem in mijn net krijgen.
Ook zag ik de laatste tijd mijn Pristella maxillaris
(klein scholenvisje) exemplaren met zwarte vlekken in hun lichaam. En het schooltje was afgenomen van elf tot zeven (hoewel ik geen dode visjes heb gezien. Dat zegt echter niks).
Vervolgens vond ik eerder deze week mijn algenetende meerval Ancistrus species dood, totaal verbleekt, maar zonder duidelijke ziektesymptomen.
En gisteren ontdekte ik witte stip bij mijn nieuwe bijlzalmpjes en een paar van de Pristella's. Het is gelukkig de meest voorkomende (bij mij althans) en makkelijkst herkenbare visziekte: mooie grote witte punten (zie de foto). Direct maar behandeld met vismedicijn Esha 2000 en nu maar hopen op een goede afloop.
Het nadeel van behandelen met medicijnen is dat ook gunstige bacteriën en micro-organismen heer natuurlijk een klap van zullen krijgen. En ik heb de gunstige beestjes juist hard nodig: deze week zat er namelijk ook weer blauwe alg (cyanobacteriën) in mijn aquarium. Dit is wel de meest vervelende algensoort die ik ken. Ik heb er het hele eerste jaar dat ik mijn aquarium had last van gehad, en heb een tijd lang elke dag water ververst. Dat herhaal ik liever niet. Ik vermoed dat ik er de laatste tijd weinig vissen in mijn aquarium zitten en dat ik te weinig voor. Daardoor is de hoeveelheid nitraat en fosfaat weer sterk afgenomen. Ik zie het ook aan de hele lange (50cm) wortels van de oppervlakteplanten in mijn aquarium. Die hadden eerst worteltjes van vijf centimeter, maar nu moeten ze kennelijk meer moeite doen aan voeding te komen. Als er weinig nitraat en fosfaat inzit kan het evenwicht makkelijk naar één van beide kanten doorslaan. Heb je te veel nitraat dan komt er snel draadalg, bij te veel fosfaat blauwe alg. De truuk is om het juiste evenwicht te vinden. Dat was me goed gelukt het laatste half jaar, maar het ziet er nu weer wat somberder uit.
Heeft dit iets met verlangen te maken? Niet direct natuurlijk. Maar ik denk dat iedereen dit soort frustraties wel herkent. Heb je net je auto door de APK-keuring gekregen, word je van achteren aangereden... Verheug je je op een lange vrije avond, hebben de treinen meer dan een uur vertraging... Lukt het je eindelijk om met vrienden iets af te spreken, komt er iemand niet opdagen... En groter: net als we ons huis hebben gekocht, staat onze baan op het spel. Net als we denken het rustig aan te kunnen doen, zien we lekkage in de badkamer. Net als we tevreden zijn, sterft een geliefd familielid. Het lijkt een patroon, een patroon waar niemand aan ontsnapt.
De bijbelse Prediker zei het al: 'Tijd en toeval treffen allen'. Zo is het. En Jezus waarschuwde ons dat we niet teveel waarde moeten hechten aan dingen op aarde "waar mot en roest ze aantasten en waar dieven inbreken en ze stelen"(Mattheus 6 vers 19). Volgens Paulus is de schepping "veroordeeld tot een zinloos bestaan" (Romeinen 8 vers 20). Dat is wat we bijna dagelijks merken. En dat is waarom ik niet kan verwachten dat mijn aquarium altijd zonder problemen blijft functioneren. Maar er is hoop! Het laatste vers wordt gevolgd door een belofte: "Ook de schepping zal bevrijd worden uit de slavernij van de vergankelijkheid en delen in de glorierijke vrijheid van de kinderen van God!"
En dat is waar we naar verlangen, het moment "waarop God ons voorgoed tot zijn kinderen maakt en ons hele bestaan bevrijdt" (Romeinen 8 vers 23). Ik verlang er in elk geval wel naar, "zuchtend" in de woorden van Paulus. En de wetenschap dat de toestand van verval niet de bedoeling is, geeft me kracht om vol te houden. Dat is de functie van hoop.

Voor meer informatie over visziekten (en gruwelijke foto's van zieke vissen), bezoek deze informatieve website.

[Despair hit family Klein Haneveld... or at least my large fishtank (Rio 240). For a couple of weeks my male Aequidens curviceps showed some rather disturbing holes in his head and at his dorsal fin. It was really gross, but I wasn't able to catch him. That is the consequence of having a tank full of plants and lots of places to hide for a ill fish. Only yesterday I caught him in my net.
Furthermore in the past weeks I idintified large black spots in the body of my Pristella maxillaris , a small tetra. And the group was reduced from eleven to seven individuals, even though I didn't spot dead ones.
And last week my algue eating catfish Ancistrus species has died. He was almost white, but I did not find clear symptoms.
To top it off, yesterday I saw an infection of ichthyosporidium (white spot sickness) with my new hatchetfish and some of the Pristella's. Luckily it's the most frequent (with me) disease for fish, and the easiest to recognize: white spots over the body (see photograph). So I started treating with Esha 2000 directly. Now I have to hope it will all heal properly.
The downside of treating with medicines is that they also hit the healthy bacteria and microbes. And I do need the healthy microbes now more than ever: this week I also saw blue algaes in my tank. This is the worst species of algae I know. I struggled with it for the whole first year I've had this tank and for a long time I had to clean every day. That's something I'd rather not have to repeat. I suspect that the past few months I've fed my fish too little (and had too little fish), and that made the levels of Phosphate and Nitrate plummet. Another symptom are the very long roots of some of the floating plants, up to 50 cm. These plants had roots of 5 cm or less ofr a long time, but now they have to work harder to find their nutrition. The problem with so little phoshate and nitrate is that the balance is more easily disturbed. And with too much nitrate green algae prosper, with too much phospate it's the blue algae that grows. The trick is to find the right balance. And I had found it for the past half year, but now the prospect is a little darker.
Does this all have something to do with desire? Not directly, but I think that everyone recognizes frustrations of this kind. You just repaired your car and it's hit from behind... You look forward to an evening for yourself and the train home arrives an hour late. You finally manage to pick a date to meet old friends and someone can't make it... And in larger matters: just when we bought our house our jobs are on the line. Just when we think we can relax there's a leakage in the bathroom. Just when we are happy, a familymember dies. It seems like a pattern, a pattern no-one can escape from.
The book of Ecclesiastes already proclaimed: 'Time and coincidence get to everybody'. That's the way of things. And Jesus warned us to not give too much attentions to things on earth "where moth and rust destroy, and where thieves break in and steal" (Matthew 6 verse 19) According to Paul the whole of creation is "subjected to frustration" (Romans 8 verse 20). That is something we experience almost daily. And that's why I can't expect my fishtank to do well without problems. But there is hope. The last verse is followed by a promise: "Creation itself will be liberated from its bondage to decay and brought into the glorious freedom of the children of God!"
That is what we look forward to, the moment of our "adoption as sons, the redemption of our bodies" (Romans 8 verse 23). At least I do desire that moment, "groaning" in Paul's words. And knowing that this condition of frustration was not the intention gives me strength to hold on. That's what hope's for.

More information about illnesses of fish on this informative website.]

Vreemde aquaria...

Mijn bericht van gisteren over mijn bijlzalmpjes inspireerde me om even op het internet te zoeken naar afbeeldingen van aquariums. Daarbij kwam ik een paar hele vreemde tegen. Zoals deze: aquariums in een ijssculptuur. Scroll een beetje naar beneden, dan zie je ze. De vissen schijnen tegen de kou beschermd te zijn, maar toch... Vreemd...

De volgende zou ik op mijn trouwdag wel willen krijgen: een bruidstaart met ingebouwd aquarium. Wat ze allemaal niet verzinnen.

Maar helemaal apart is de volgende: een aquarium in een wasbak. Daar zou ik mijn tanden wel boven willen poetsen...

[Yesterdays post about hatchetfish inspired me to search the internet for pictures of fish tanks. I soon found some very strange ones. Like this one: fish tanks inside an icesculpture. Scroll down for a bit and you'll see them. The fish seem to be protected from the cold, but still... weird...

The next one I would like to see on my weddingday. A cake with incorporated a fishtank. The things they do for love.

But the next one is weirder still: a tank inside a sink. I would like to brush my teeth above that sink...]

Bijlzalmpjes!

Het duurde even, maar dan heb je ook wat! Sinds vandaag heeft mijn eenzame marmerbijl- zalmpje (Carnegiella strigata) eindelijk wat gezelschap! Ik had in het voorjaar van iemand van internet een schooltje bijlzalmpjes overgenomen. Maar omdat het koud was en de reis van Hoorn naar Delft toch vrij lang, waren er bij aankomst nog maar drie in leven, waarvan er maar één de nacht overleefde. Die ene bijlzalm bleek echter een taaie: hij at mee, zowel van het levende als van het droge voer en was mooi op kleur. Wel stond hij vaak stil in een hoekje bij de waterspiegel. Hij miste gezelschap, want deze dieren horen in een school gehouden te worden. Sinds die tijd heb ik elke keer als ik bij de plaatselijke aquariumwinkel was mijn ogen uitgekeken op zoek naar deze bizar gevormde vissen. Hoewel de blanke bijlzalm (een grotere verwant) regelmatig te vinden was, nooit de gemarmerde bijlzalm. En de ene keer dat ik de marmerbijlzalm zag miste de helft van de groep een oog. Geen gezicht... Vandaag zwommen er echter een hele boel in de winkel en ik heb er direct zes van meegenomen. Ze zwemmen nu dus in mijn aquarium. Maar ze zijn nog niet zo mooi van kleur als op de foto (die niet van mij is, overigens). En het oude bijlzalmpje heeft zich voor zover ik kan zien nog niet bij de school aangesloten, maar dat komt vast nog wel.
Bijlzalmen zijn zo vreemd gevormd, omdat ze bijzonder gespierde borstvinnen hebben. Deze vinnen kunnen ze zo snel bewegen dat ze een tijdje boven het water kunnen vliegen. Een bijlzalm kan al vliegend wel een afstand van drie meter afleggen. En dat terwijl de 'vliegende vis' alleen maar zweeft. Bijlzalmen zijn de echte 'vliegende vissen'. Nou maar hopen dat ze niet mijn aquarium uitvliegen.

[It took some time, but it was worth the wait. As of today, my lonely hatchetfisch(Carnegiella strigata) finally has some company. Last spring I bought some of these hatchetfisch from someone from the internet. But because of the low temperatures and the long journey to Delft when I arived home only three of seven were alive, and of these only one survived the night. That one hatchetfish turned out to be a tough one: he ate life food and dry food and showed his best colours. But he always stood all by himself on a spot in the corner. He missed company, these fish need to be kept in a shoal. Since that day I've been searching for these bizarrely formed fish every time I visited an aquariumshop. But I often saw it's larger cousin, but not the marmored hatchetfisch. And the one time I saw them they almost all of them missed an eye. That was horrifying. Today the shop had a large shoal of marmored hatchetfish and ofcourse I took home six of them. They are swimming in my tank right now. Their colors are not as good as those in the picture (not my picture obviously). And the old lonely hatchetfish has not yet decided to join his fellows, but I think he will in time.
Hatchetish are as strangely shaped because they have extremely powerfull pectoral fins. They can move these fins so fast that they can fly for a short distance. A hatchetfish can fly for three meters. The well known 'flying fish' can only glide. Hatchetfish are the real 'flying fishes'. Now I can only hope they won't fly out of my tank...]

Waterballet... (en vissen in het algemeen)

Soms ben ik blij dat ik alleen thuis ben. Zoals vanavond.
En soms houd ik mezelf voor dat ik sneller moet ingrijpen als ik zie dat er iets dreigt mis te gaan. Zoals vanavond.
Ik gebruik altijd dezelfde emmer voor het verschonen van mijn aquarium. Er zit(zat) al meer dan een jaar een klein scheurtje in de rand , vlak naast de bevestiging van het hengsel. Een scheurtje van een centimeter of twee, en ik moet altijd oppassen dat ik mijn emmer niet te hoog vul. Soms loopt hij wel eens over. Maar goed, vanavond was ik weer lekker met mijn aquarium beziggeweest. En ik moest nog een halve emmer water bijvullen in mijn grote aquarium. Ik heb de emmer gevuld (half) en til hem uit de gootsteen. Maar ik pak hem op bij de rand, vlak bij het scheurtje. Opeens scheurt er een stuk uit de emmer. Hij glipt uit mijn handen. En er ligt vijf liter water op de keukenvloer. Snel de mop erbij en dweilen, vervolgens met theedoeken de rest opgedept, en nu maar hopen dat het niet bij de benedenburen door het plafond komt. Ik ben allang blij dat het niet in de gang gebeurde, of op het tapijt in mijn woonkamer.
Je wordt er opeens wel weer wakker van. Binnenkort maar een nieuwe emmer kopen, want de schoonmaakemmer met al z'n zeepresten kan ik natuurlijk niet gebruiken.
Heeft dit stukje een link met verlangen?
Niet direct, maar hier op Aarde is alles nog aan de vergankelijkheid onderworpen. Ook emmers. Ik kijk uit naar die tijd dat alles nieuw wordt gemaakt. "Niets waarop een vloek rust zal er meer zijn." zegt Openbaring 3 vers 5. Geen waterballetten meer in Tol Eressëa, of het moet zijn voor de lol...
Oh, en ik vond vandaag op internet de website van de vissenbescherming. Zeg maar de dierenbescherming, maar dan voor vissen. Natuurlijk een lovenswaardig initiatief. Eindelijk mensen die erkennen dat vissen pijn kunnen lijden en recht hebben op een viswaardig leven. Zo pleiten ze voor de afschaffing van de vissenkom voor goudvissen. Terecht!

[Sometimes I'm glad that I am home alone. Like this evening.
And sometimes I say to myself I should act sooner when I see something is going wrong. Like this evening.
I always use the same bucket for cleaning my aquarium. There is (was) a small tear in the side for more than a year. A tear of a centimeter or two and I always had to fill the bucked carefully, so it wouldn't spill. This evening I had been busy cleaning my auarium. I only had to refill with half a bucket in my large aquarium. I filled the bucket and lift it from under the tap. Then suddenly it tears, it falls from my hands and there's five liters of water on the kitchenfloor. Quickly get my mop and try to dry it. Hopefully it won't spill down the walls by the neighbours under me. I'm happy it didn't happen in my room.
It does wake you up. I have to buy a new bucket soon, because the other bucket we use for mopping has lots of soap in it, and I can't use it.
Does this have a link with desire?
Not directly, but it reminds me that here on earth everything is submitted to decay. Even buckets. And I look forward to the time everything is made new. "Nothing with a curse on it will be there," according to Revelation Openbaring 3 vers 5. No more playing with water in Tol Eressëa, or it has to be for fun...
On the internet today I found the website for the Dutch fish welfare. Comparable to the animal welfare, but for fish. Ofcourse a very good initiative. At last people who recognize that fish can suffer and deserve a good life.]

Kinderen en garnalen

Ik heb sinds kort een draadloze telefoon en dus kan ik, als het een lang gesprek is, lekker onderuitgezakt op de bank gaan zitten, vlak naast mijn 32 liter aquarium. Dat betekent in de praktijk dat mijn aandacht verdeeld wordt tussen de telefoon en mijn vissen. Zo ook toen ik een vriendin aan de lijn had en plotseling uitriep: "Ik zie een lief, klein garnaaltje." Dat leidde wel tot enige hilariteit, want garnalen en lief in één zin? Voor mij is dat niet zo bijzonder (want garnalen zijn gewoon schattige beestjes, met hun lange voelsprieten en voortdurend bewegende pootjes), maar veel mensen blijken garnalen vooral te kennen uit de cocktail. Tegenwoordig zijn het echter ook geliefde dieren in het tropische aquarium. In mijn aquariumpje zitten vuurgarnalen en die kunnen zich voortplanten in zoet water. De moeders dragen de eitjes met zich mee onder hun zwempoten en laten ze pas los als ze uitkomen. Goede broedzorg dus. Na ongeveer een week zijn de jonge garnaaltjes 1 tot 1,5 millimeter groot, maar al lichtrood van kleur en je ziet ze naast hun 20 keer grotere soortgenoten over de planten kruipen. Al echte garnaaltjes, maar nog heel ontwapenend, schattig en lief. Kijk maar naar de foto. Is die niet lief? (N.B. foto van de site www.kreeftenboel.nl)

Natuurlijk zijn kinderen van mensen nog veel liever. Ik was vanavond op bezoek bij Coen en Carolyn, een stel van mijn bijbelkring, en die hebben twee lieve kinderen. Vooral hun meisje van drie vond dat ze van mij een boel aandacht moest krijgen. En kun je dat weigeren, als ze je aankijkt met van die grote, blauwe ogen? Ik niet in elk geval. Kinderen hebben iets echts, iets eerlijks, dat ontwapenend werkt. Ze kunnen je misschien wel manipuleren, maar ze weten wat ze willen en ze schamen zich er niet voor. Ze zijn nog onbevangen, nog zo open. Ze werpen geen facades op, ze doen zich niet anders voor dan ze zijn. Samenvattend: ze durven nog zichzelf te zijn.
Toen ze naar bed moest, kwam ze de trap af, keek met haar hoofd om de deur en zwaaide. Carolyn bracht haar naar boven, maar even later was ze er weer. Ik zwaaide terug. We hoorden haar vragen: "Nog een keer!" En toen Carolyn zei: "Je mag nog één keer naar Johan zwaaien," stak ze nog een laatste keer haar hoofd om de deur.
Kon ik maar weer zo onbeschaamd genieten.
Kon ik maar weer zo onbevangen in het leven staan.
Kon ik maar weer zo open zijn voor relaties
Kon ik maar weer worden als de kinderen.

[Since I have a wireless telephone, I have the luxury of sitting on my couch during long telephone conversations, close to my 32 liter (9 gallon) aquarium. That means the one talking to me has to share my attention with my fish. One time I was talking to a friend, when I suddenly cried out: "Look, a cute little shrimp!" That led to some hilarity, because to me thinking shrimp and cute are words that go well together, most people associate shrimp with restaurants. The last few years shrimp are also becoming very popular in tropical aquariums. I have so called red cherryshrimps and they can procreate in fresh water. The females carry their eggs with them untill they hatch. After a week the larvae are 1 to 1,5 millimeter, already reddish in color and searching for food along their larger companions. Real shrimps, but cute. Look at the picture above. Am I right or not?

Ofcourse human children are cuter still. I visited two friends from the biblestudygroup, who have two very sweet children, especially their girl of three years old. She was clearly convinced I ought to give her a lot of attention. And of course I couldn't refuse her. Not with her clear blue eyes. Childeren have something real, something honest and disarming. Maybe they manipulate, but they know what they want without shame. They are still open. They don't act as something they are not. The still dare to be themselves.
When she had to go to bed, the little girl came down the stairs to wave me goodbye. She went upstairs, but came down to wave again, and again...
I wish I was able to enjoy myself without shame.
I wish I could live life so carelessly
I wish I could be open to relations like them.
I wish I could be like a child again.]

Knutselen met Marten

Mijn broer Marten heeft zich ook aangesloten bij het groeiende legioen bloggers.
Dit is zijn blog: Knutselen met Marten.
Nog niet veel te zien, maar check zijn profiel en kom terug voor zijn volledig gepimpte aquarium. Hij bouwt zelf een compleet filtersysteem voor zijn Aqua40. En enthousiast dat hij daarover is. Het is zijn hartsverlangen. Niet het mijne, maar het laat zien hoe individueel deze verlangens zijn. Maar als ik bij hem in zijn werkplaats sta, wordt ik enthousiast van zijn passie. Zoals jullie als jullie zometeen zijn blog zien...

[My brother Marten has joined the blogosphere: This is his blog: Knutselen met Marten.
Not much to see yet, but check his profile and come back to follow the progress on his aquarium. He is making a complete filtersystem for his Aqua40. He is very enthousiastic about it. It's his hearts' desire. I don't share it in the same way and that's fine. Our hearts' desires are different for each of us. Just to see that individual passion makes me enthousiastic.
Just like you after you visit his blog...]